Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2018

Αλλαγή φρουράς στην Αγωνιστική Συνεργασία ΕΕΤΕ-ΟΤΕ



Αλλαγή φρουράς στην Αγωνιστική Συνεργασία  ΕΕΤΕ-ΟΤΕ

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Μετά την τελευταία εθελούσια όλοι οι συνάδελφοι της Αγωνιστικής Συνεργασίας που ήταν στο Κεντρικό Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΕΤΕ-ΟΤΕ αποχώρησαν.
Πρόκειται για τους συναδέλφους Κυδωνάκη Στέλιο, Λαυτσή Ιωάννη και Γούσιο Γρηγόρη. Και οι τρεις τους είχαν εξαιρετικό συνδικαλιστικό έργο και ήθος και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία στην νέα τους αρχή (και όχι τέλος όπως θα έλεγαν μερικοί).
Εμείς οι επόμενοι είχαμε την τιμή να συμπορευτούμε μαζί και να αποκομίσουμε, έστω και στο μικρό διάστημα αυτό, σημαντικές εμπειρίες αλλά και αγωνιστική διάθεση.
Πλέον με την τελευταία ανασυγκρότηση του Δ.Σ. (Ιουλιος) οι νέοι εκπρόσωποί σας από πλευράς Αγωνιστικής Συνεργασίας είναι οι Σκαλιστής Διομήδης, Ζιαπώνης Αντώνης και Γεωργίου Σπυριδούλα. Όλοι μας, δεν έχουμε σχεδόν καμία εμπειρία με τα συνδικαλιστικά θέματα ούτε ιδιαίτερες επαφές με υφιστάμενους πολιτικούς φορείς. Οπότε καταρχάς θέλουμε την επιείκιά σας για το πρώτο διάστημα μέχρι να μάθουμε διαδικασίες, προβλήματα κ.α.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε πολιτική άποψη και θέση, τις οποίες και θα εκφέρουμε, ελπίζουμε, με το ίδιο σθένος και αγωνιστικότητα όπως και οι προηγούμενοι συνάδελφοι της παράταξής μας. Αυτό άλλωστε μας ώθησε να συμμετέχουμε στα κοινά, και ιδιαίτερα με την συγκεκριμένη παράταξη.
Σε μια τέτοια προσπάθεια εννοείται ότι δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι. Σας θέλουμε δίπλα μας είτε ως αυστηρούς κριτές, ώστε να βελτιωνόμαστε, είτε ως αρωγούς στους αγώνες που θα πρεπει να δώσουμε από κοινού, οι οποίοι θα είναι πολλοί, πολύπλοκοι και υπερβολικά δύσκολοι.
Θα κάνουμε το παν, δημιουργώντας στο αμέσως προσεχές διάστημα τα εργαλεία (τεχνολογικά και άλλα) ώστε η άποψη σας να ακούγεται και να επηρεάζει, κατά το δυνατόν, τις αποφάσεις μας.
Θέλουμε το συνδικαλιστικό κίνημα να ξαναγίνει, στα μάτια των συναδέλφων αλλά και ευρύτερα στην κοινωνία, “κοινότητα” από την οποία θα προσκομίζουν οφέλη από άλλους αλλά και ταυτόχρονα θα προσφέρουν. Το ένα δεν υπάρχει χωρίς το άλλο.
Δεν θέλουμε την ανάθεση κανενός είδους. Αυτή είναι που επιτρέπει την ευρύτερες αυθαιρεσίες στο όνομα του δήθεν καλού μας.
Όμως και από την πλευρά σας θα πρέπει να τα χρησιμοποιήσετε αυτά τα εργαλεία. Να μην επιτρέψετε στον εαυτό σας να δώσει την ανάθεση σε κανένα συνδικαλιστή ή μη. Να πάρετε την κατάσταση στα χέρια σας.
Εννοείται ότι για εσάς φτιάχνονται. Για να μπορούμε να σας εκπροσωπούμε καλύτερα (στα πλαίσια των αρχών της παράταξης) αλλά και για να μπορείτε να επηρεάζετε άμεσα τις αποφάσεις και τις δράσεις μας.

Προς το παρόν υπάρχει ένα e-mail στο οποίο μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας. Αυτό είναι το agsyneete@gmail.com. Ελπίζουμε τις επόμενες μέρες να το κατακλείσετε με προτάσεις, απόψεις αλλά και ιδέες για το πως μπορούμε να ξαναζωντανέψουμε το (νεκρό) συνδικαλιστικό κίνημα.
Η αλλαγή έρχεται πρώτα από τους εαυτούς μας. Και είμαστε έτοιμοι για μια αλλαγή. Εσείς;

Διαβάστε περισσότερα...

Αποχαιρετιστήρια επιστολή του συν. Στέλιου Κυδωνάκη στα μέλη της ΕΕΤΕ-ΟΤΕ


Αποχαιρετισμός
Δεν είναι εύκολο για μένα, αποχαιρετώντας τους συναδέλφους μου, μέλη της ΕΕΤΕ-ΟΤΕ,  να πουλήσω αισιοδοξία. Δεν υπάρχουν στον ορατό ορίζοντα σημάδια που να με κάνουν να αισιοδοξώ για το μέλλον του κόσμου της δουλειάς στην Ευρώπη, πολύ περισσότερο στην υποδουλωμένη από τα μνημόνια Ελλάδα, ακόμα περισσότερο στον δικό μας ΟΤΕτζίδικο μικρόκοσμο. Στην Ευρώπη ολοκληρώνονται σταδιακά οι «εργασιακές μεταρρυθμίσεις». Έτσι, ότι προώθησε στην Ευρώπη την δεκαετία του 1990, η νεοφιλελεύθερη ελίτ, χωρίς να καταφέρει να το νομοθετήσει  (flexicurity, οδηγία bolgenstain, Mini jobs, on call contracts), συνταγματοποιήθηκε στις μέρες μας αρχικά στην Δανία και μετά στη Γερμανία, στη Γαλλία κλπ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα εργασιακής «μεταρρύθμισης» το πρόσφατα ψηφισθέν νομοσχέδιο στην Αυστρία που  θεσπίζει  δωδεκάωρη ημερήσια εργασία ή εξηντάωρη εβδομαδιαία εργασία! Έτσι ότι χτίστηκε στην μεταπολεμική Ευρώπη ως κοινωνικό κράτος – αντίβαρο στις κατακτήσεις των εργαζομένων στις χώρες του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού, γκρεμίζεται στις μέρες μας, μεγιστοποιώντας τα κέρδη μεγάλων υπερεθνικών επιχειρηματικών ομίλων και ρίχνοντας πιο βαθιά στην φτώχια και την επισφάλεια τα μεγάλα λαϊκά στρώματα.   
Δυστυχώς σε όλη την Ευρώπη η ιδεολογική ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού και ο εργασιακός μεσαίωνας που φέρνει, δεν αμφισβητείται από όσους αυτοαποκαλούνται προοδευτικοί. Τον ρόλο της αντισυστημικής δύναμης φέρεται να διεκδικεί η φασίζουσα και λαϊκίστικη ακροδεξιά, επαναφέροντας  φαντάσματα της ιστορίας από τον περασμένο αιώνα. Όσοι έχουν στοιχειώδη δημοκρατική πολιτική συγκρότηση δεν εξαπατώνται από την ξενοφοβική και μισαλλόδοξη ρητορική της. Ποτέ άλλοτε όμως δεν ξεμύτισαν με τόσο θράσος οι οπαδοί του ολοκληρωτισμού, όσο στον σημερινό ζοφερό κόσμο των συνταγματοποιημένων ευρωμονόδρομων.  Όσο η Ευρωπαϊκή Αριστερά παραμένει ευρώδουλη και συστημική, τόσο η ακροδεξιά και ο λαϊκισμός θα ρηγματώνει τις γραμμές της και θα φαντάζει στα πιο καθυστερημένα και ευάλωτα στρώματα της εργατικής τάξης ως πιθανή εναλλακτική.   
Στην χώρα μας μετά από οκτώ χρόνια μνημονιακής υποδούλωσης και θεσμικής κατάρρευσης του εργατικού δικαίου, κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι τον Αύγουστο του 2018, με το τέλος του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, επανέρχεται η κανονικότητα στην αγορά εργασίας και η επιστροφή του πλαισίου των συλλογικών διαπραγματεύσεων στα προ μνημονίου επίπεδα. Δυστυχώς τα πρώτα δείγματα κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικά είναι: Η πρόσφατη εγκύκλιος που υπέγραψε η υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, για την επαναφορά της αρχής της επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, είναι εντελώς ψευδεπίγραφη, αφού οι προϋποθέσεις  για την επέκταση και την κήρυξη ως υποχρεωτικής, για το σύνολο των εργαζομένων ενός κλάδου, μιας συλλογικής σύμβασης εργασίας, είναι τέτοιες ώστε να διευκολύνεται η εργοδοτική πλευρά. Πέρα όμως από την αρχή της επεκτασιμότητας, για την οποία με την επίμαχη εγκύκλιο – παγίδα οριστικοποιείται η μη επαναφορά της, θα έπρεπε να περιμένουμε την επαναφορά της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης, την επαναφορά της μεσολάβησης – διαιτησίας με το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στον ΟΜΕΔ, την κατάργηση της 6ης ΠΥΣ του 2012, την επαναφορά του περιεχομένου της μετενέργειας και  του κατώτατου μισθού στα 751€ και την κατάργηση του δικαιώματος του υπουργού εργασίας να τον καθορίζει. Οψόμεθα..
Ποιος όμως έχει την ευθύνη να πάρει στις πλάτες του ένα τέτοιο αγώνα για την επαναφορά των εργασιακών δικαιωμάτων;   Πάντως όχι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η μνημονιακή αντιπολίτευση! Είναι αλήθεια ότι ο πρόεδρος της ΝΔ χωρίς φόβο για το πολιτικό κόστος ξεσπαθώνει: «Η δια βίου απασχόληση στον ίδιο τομέα είναι κάτι που μάλλον πια ανήκει στο παρελθόν». «Το κλασικό δυτικό ωράριο «9 με 5», στην ίδια δουλειά, να παίρνει κανείς σύνταξη από την ίδια δουλειά, από αυτήν στην οποία ξεκίνησε, αυτό είναι μάλλον ξεπερασμένο» «η ευελιξία στην αγορά εργασίας και η προώθηση νέων τύπων συμβάσεων απασχόλησης μπορεί να ιδωθεί και ως ευκαιρία αύξησης της απασχόλησης».
Τότε ποιος; Δεν θα έπρεπε το επίσημο και θεσμοθετημένο συνδικαλιστικό κίνημα να έχει ξεσηκώσει πανστρατιά αγώνων για την επαναφορά του πλαισίου των συλλογικών συμβάσεων;  Σσσσς η ΓΣΕΕ κοιμάται, μην την ξυπνάτε… Όπως σε βαθιά ύπνωση βρίσκονται λίγο – πολύ τα περισσότερα Εργατικά Κέντρα, οι ομοσπονδίες, τα πρωτοβάθμια σωματεία. Εδώ και δεκαετίες οι δυνάμεις που κυριαρχούν (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) σε όλα τα επίπεδα του συνδικαλιστικού κινήματος, έχουν απαξιώσει σε τέτοιο βαθμό τον θεσμό των συνδικάτων που κανείς πλέον δεν τους ζητά ευθύνες!! Για το γεγονός ότι παρόπλισαν και αδρανοποίησαν ένα θεσμό που θα μπορούσε να είναι αντίβαρο στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας. Για το ότι ανέχτηκαν – αν δεν στήριξαν – το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και των ιδιωτικοποιήσεων. Γιατί τάχτηκαν με την πλευρά των δανειστών και των τοκογλύφων το Ιούλη του 2015. Γιατί παρακολουθούν χωρίς να ντρέπονται να εκπλειστηριάζονται λαϊκές κατοικίες. Γιατί ανέχτηκαν τον Γενάρη του 2018 την κυβέρνηση να φαλκιδεύει το δικαίωμα στην απεργία και να απαγορεύει ουσιαστικά στα πρωτοβάθμια σωματεία να την προκηρύσσουν, χωρίς να εξαγγείλουν ούτε μια απεργία για τα μάτια του κόσμου.
Από κοντά και το δικό μας πολύπαθο συνδικαλιστικό κίνημα. Η ΟΜΕ-ΟΤΕ και τα περισσότερα πρωτοβάθμια βρίσκονται από καιρό σε αποδρομή από τα εγκόσμια. Έχει περάσει ανεπιστρεπτί η εποχή που συνδιοικούσαν με τις διορισμένες από την εκάστοτε κυβέρνηση διοικήσεις. Έτσι σήμερα απεμπόλησαν τον κυβερνητικό χαρακτήρα τους (όχι όμως και τον κομματικό) και μετατράπηκαν σε γραφεία τύπου της εργοδοσίας. Εργοδοτικοί ως το μεδούλι, υπέγραψαν μειώσεις μισθών, πριν καν το επιβάλουν οι μνημονιακές κυβερνήσεις με την 6η ΠΥΣ! Τροχονόμοι των απολύσεων, εξηγούν με πειστικότητα για ποιο λόγο η διοίκηση αναγκάστηκε (sic) να χρησιμοποιήσει το άρθρο 13 του ΕΚΠ. Κυνικοί διαδρομιστές, προμοτάρουν τις «εθελούσιες» του εργοδότη διασπείροντας φήμες. Καταφερτζήδες δολοπλόκοι, πουλάνε ως εκδούλευση στους συναδέλφους, ότι αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμά του (κοινωνικός τουρισμός, ΟΠΑΚΕ, μεταθέσεις, δάνεια, θέσεις ευθύνης).
Αυτό το συνδικάτο θα μπορούσες να το πεις και τελειωμένο ! Όσο ζώ ελπίζω έλεγε ο Θεόκριτος (κατ’ άλλους ο Κικέρωνας). Ελπίζω πως κάποια στιγμή οι εργαζόμενοι θα ιεραρχήσουν διαφορετικά  τα συμφέροντά τους. Θα διαπιστώσουν πως είναι σημαντικότερη η θέση εργασίας, η ασφάλεια, ο μισθός και κυρίως η αξιοπρέπειά τους, από τις διακοπές στην Τέμενη, από κείνη την μετάθεση στο χωριό, από τις ψευδείς υποσχέσεις για εργασιακή ανέλιξη. Ελπίζω κυρίως πως οι νέοι συνάδελφοι, τόσο οι πρώην ΟΤΕplusίτες που παλεύουν να ζήσουν με 650 €, όσο και αυτοί που γονατίζουν στις γαλέρες της E-Value θα τους γυρίσουν την πλάτη και θα φτιάξουν επιτέλους ένα συνδικάτο απαλλαγμένο από τους εργοδοτικούς και κομματικούς εγκάθετους, σύγχρονο, δημοκρατικό, μαχητικό, ταξικά προσανατολισμένο. Ελπίζω τέλος ότι εμείς στην ΕΕΤΕ-ΟΤΕ που προσπαθήσαμε – όχι πάντα με επιτυχία – να υπάρξουμε ως αντίπαλο δέος στον καθεστωτικό, συντεχνιακό, εργοδοτικό, κομματικό και αναθετικό συνδικαλισμό, θα κάνουμε τις αναγκαίες υπερβάσεις και θα πετύχουμε να γίνουμε ένα σωματείο αναφοράς για το ήθος μας, την αποτελεσματικότητά μας, την διαφάνεια, τον πλουραλισμό και την δημοκρατία.
Καλή συνέχεια σε όλες και σε όλους   
Στέλιος Κυδωνάκης
Πρώην μέλος Δ.Σ.  ΕΕΤΕ-ΟΤΕ, ΟΜΕ-ΟΤΕ, ΓΣΕΕ

Αναδημοσίευση από την "ΟΘΟΝΗ" της ΕΕΤΕ-ΟΤΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Αγωνιστική Συνεργασία ΕΕΤΕ-ΟΤΕ: Η σελίδα μας στο περιοδικό "Οθόνη" της ΕΕΤΕ-ΟΤΕ

Αποτίμηση της εξαιρετικά αρνητικής ΣΣΕ που υπέγραψε ο εργοδοτικός και κομματικός θίασος (Δ)ΑΚΕ & ΣΥΝ1(ΠΑΣΚΕ)

 H Συλλογική Σύμβαση υπογράφηκε. Ξεκινάει ο αγώνας για την επόμενη. (!)
Με αυτά τα λόγια ο πρόεδρος της ΟΜΕ-ΟΤΕ και επικεφαλής της (Δ)ΑΚΕ, θεωρεί ότι κλείνει τη συζήτηση για την αποτίμηση της «διαπραγμάτευσης».

Αν κρίνουμε από τα όσα περιγράφονται από το εξώδικο της από τους στόχους που τέθηκαν (24 θεσμικά και 12 οικονομικά) επιτεύχθηκαν στην πληρότητά τους μόλις 1 στα 24 θεσμικά και 2 από τα 12 οικονομικά τα οποία όμως και αυτά είναι ήσσονος σημασίας.
Κάποιοι προσπαθούν να ωραιοποιήσουν την συμφωνία μιλώντας για αυξήσεις, για διασφάλιση θέσεων εργασίας, για
win win ΣΣΕ κ.α.
Δε μπορούν όμως να κρύψουν την απογοήτευση των εργαζομένων και ιδιαίτερα των νέων, για την αθέτηση των υποσχέσεων περί άρσης των ανισοτήτων και πραγματικές αυξήσεις.

Οι (Δ)ΑΚΕ & ΣΥΝ1(ΠΑΣΚΕ), προεκλογικά, απέκρυψαν από τους εργαζόμενους το τι προτίθενται να συμφωνήσουν με την διοίκηση.
Και αφού υπέκλεψαν άλλη μια φορά την ψήφο τους, έδειξαν τις αληθινές τους θέσεις που δεν έχουν καμία σχέση με τις προεκλογικές.
Κάποιοι από αυτούς όπως η (Δ)ΑΚΕ, προσπαθούν να εξιδανικεύσουν μια ακόμα υπερβολικά αρνητική συμφωνία, στην οποία μόνο η εργοδοσία και οι διατελούντες εν συγχύσει, μπορούν να βρουν θετικά σημεία.

Άλλοι πάλι, όπως οι ΣΥΝ1(ΠΑΣΚΕ), προκειμένου να αιτιολογήσουν την ακροβατική τους μεταστροφή (κωλοτούμπα επί το κοινώς λεγόμενο), σε σχέση με όσα υποστήριζαν πριν, επιδίδονται στις γνωστές τρομολαγνικές τους περιγραφές, για την επόμενη μέρα της μετενέργειας και με ύφος σοφού γέροντα μας υπενθυμίζουν πως (για μια φορά ακόμα) μας έσωσαν (από ποιους και από τί άραγε;)

Το μόνο βέβαια που έσωσαν είναι η θέση τους! Μπορούν να ελπίζουν στην ευσπλαχνία του εργοδότη τους. Στο παρελθόν έχει φανεί γενναιόδωρος με κάποιους από δαύτους.

Οι (Δ)ΑΚΕ & ΣΥΝ1(ΠΑΣΚΕ) κατάφεραν τελικά να βγουν ενισχυμένοι από τις εκλογές, προεξοφλώντας έτσι και την κατάληξη της «διαπραγμάτευσης» που μας περιμένει μετά από δύο χρόνια όπου θα τεθούν πολύ πιο σοβαρά θέματα (τηλεργασία, ατομικές συμβάσεις, δανεισμός κ.α.) που θα μας δεσμεύουν για το υπόλοιπο του εργασίακού μας βίου.

Σε απόλυτη αναντιστοιχία με τις προσδοκίες των συναδέλφων που με την μαζική τους συμμετοχή στις απεργίες του Οκτώβρη και το Δεκέμβρη έδειξαν αποφασισμένοι, και οδήγησαν σε ήττα - αμαχητί - ένα ελπιδοφόρο και μαχητικό κίνημα.
Δυστυχώς αυτό το κίνημα δεν μεταφράστηκε και στην κάλπη αντιστοίχως οπότε η συνέπεια είναι η αντίστοιχη προδιαγεγραμμένη ήττα.
Εκείνη την περίοδο με την τρίμηνη παράταση της ισχύος της ΣΣΕ που υπέγραψαν χάρισαν στην εργοδοσία ένα από τα μεγαλύτερα διαπραγματευτικά ατού:
Την ρήτρα επαναφοράς στο μισθολόγιο του 2011. Ταυτόχρονα υπονόμευσαν - βίασαν το διαπραγματευτικό μας πλαίσιο, αφαιρώντας όλα τα σημεία αιχμής και όλες τις κόκκινες γραμμές.

Σχολιάζοντας κάποια βασικά σημεία της ΣΣΕ έχουμε να παρατηρήσουμε:
• Η διασφάλιση των θέσεων εργασίας αφορά μόνο τους παλιούς και είναι κενό γράμμα χωρίς την κατάργηση του άρθρου 13 του ΕΚΠ που προβλέπει απολύσεις με «υπαιτιότητα» του εργαζόμενου. Την χρονιά που πέρασε η εργοδοσία έδειξε ότι σκοπεύει να αξιοποιήσει αυτήν την δυνατότητα κατά κόρον σε συνδυασμό και με το αξιολόγιο.

• Η Αποζημίωση απόλυσης τριχοτομήθηκε! Οι πριν το 1999 προσληφθέντες θα παίρνουν +9 τακτικούς μισθούς μαζί με την αποζημίωση απόλυσης, οι πριν 2006 προσληφθέντες θα παίρνουν +7 τακτικούς μισθούς, ενώ οι μετά 2006 προσληφθέντες θα παίρνουν μόνο ότι προβλέπει η εργατική νομοθεσία.

• Διεκδίκησαν και πήραν αυξήσεις σε κουπόνια, χωρίς να ντρέπονται! Παροχή για την οποία δεν πληρώνονται φόροι και ασφαλιστικές εισφορές.

• Για την μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων που μπήκαν στον ΟΤΕ από 1-3-2015 από την πρώην
OTEplus και έχουν προσωπική διαφορά, οι αυξήσεις-ψίχουλα είναι κενό γράμμα. Παρά τις εκ διαμέτρου αντίθετες διαβεβαιώσεις.

• Ο μόνος όρος της ΣΣΕ που προβλέπει εξομοίωση παλαιών και νέων, αυτός για την εκτός έδρας αποζημίωση και τις διημερεύσεις, τις όποιες όμως εξομοιώνει προς τα κάτω!

• Ακόμα και μικροδιευθετήσεις που άρουν διαχωρισμούς, όπως η ρύθμιση για ενιαία για γυναίκες και άνδρες, προκαταβολή δανείου αποζημίωσης απόλυσης στα 25 χρόνια, το κάνουν κάτω από την πίεση της εργοδοσίας να αποφύγει δικαστικές διεκδικήσεις και όχι για τη επίλυση κάποιου αιτήματος που ποτέ δεν τέθηκε .

• Οι βάρδιες 5-3 στο
NMC με τις οποίες οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, ποτέ δεν συμφώνησαν γίνεται όρος ΣΣΕ, επίσης με επιλογή της διοίκησης και όχι των εργαζομένων.

Πέρα όμως από την παραβίαση κάθε λογικής γραμμής υποχώρησης στα τέσσερα κομβικά σημεία που προτάξαμε (Αυξήσεις για όλους, Σύμβαση σε όλον τον όμιλο ΟΤΕ, άρση διαχωρισμών μεταξύ εργαζομένων σε μισθό, ωράριο, άδειες επιδόματα και τέλος διασφάλιση των θέσεων εργασίας για όλους), αποτυπώνεται στην σύμβαση έστω και με μορφή ευχολογίου, το άνοιγμα για μια σειρά σοβαρά ζητήματα με επιζήμιο τρόπο.

• Ομαδικό ασφαλιστικό πρόγραμμα συνταξιοδότησης (
pension plan) σε συνδυασμό με τον Λογαριασμό Νεότητας.
Διαφωνούμε τόσο με την ίδρυση επαγγελματικού ταμείου – γιατί περί αυτού πρόκειται – όσο και με την αμαρτωλή σκέψη για ανάμιξη στο εγχείρημα, του κουμπαρά των παιδιών μας! Οι αυταπάτες που καλλιεργούνται από τους γνωστούς νεοφιλελεύθερους κύκλους γύρω από την υποτιθέμενη αναγκαιότητα των επαγγελματικών ταμείων, έρχονται στην πραγματικότητα
να υποβαθμίσουν και να απαξιώσουν περεταίρω τον δημόσιο καθολικό και αναδιανεμητικό χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης.
• Αντί για την γνωστή επιτροπή που προσχηματικά κάθε φορά συστήνεται, για την αναγνώριση των πτυχίων που έχουν αποκτηθεί μετά το 2000, έχουμε αυτή την φορά χειρότερη εξέλιξη: Επιτροπή που θα εκσυγχρονίσει (τρομάρα τους) το ισχύον πλαίσιο των απαιτούμενων γνώσεων και δεξιοτήτων σε σχέση με τους ρόλους των εργαζομένων (
sic). Για όποιον ξέρει να διαβάζει πίσω από τις λέξεις, εδώ όχι απλώς το θέμα της αναγνώρισης των πτυχίων θάβεται οριστικά, αλλά επιπλέον ανοίγει ο δρόμος για άρση αναγνώρισης πτυχίων που ήδη έχουν αναγνωριστεί και δεν απαιτούνται για την θέση εργασίας στην οποία κάποιος πτυχιούχος τοποθετήθηκε παρά την θέλησή του.
• Συστήνεται ακόμα επιτροπή που θα εξετάσει την δυνατότητα της τηλεργασίας! (
remote working).
Είναι προφανές ότι ο μόνος κερδισμένος από την τηλεργασία θα είναι ο εργοδότης αν εκ των προτέρων δεν έχουμε τόσο την συγκατάθεση των συναδέλφων ως προς την εφαρμογή της, την εθελοντική και όχι υποχρεωτική εφαρμογή καθώς και ξεκάθαρες θέσεις με συγκεκριμένες κόκκινες γραμμές όσον αφορά το θέμα πριν η διοίκηση παρουσιάσει τις δικές της.

Αν αφεθεί σε αυτήν, θα απαλλάσσεται από κόστη που έχουν σχέση με την ίδια την θέση εργασίας χωρίς κανένα όφελος για τον εργαζόμενο, αλλά κυρίως θα ανοίξει διάπλατα ο δρόμος για εντατικοποίηση χωρίς όρια, αφού είναι γνωστό ότι δεν αρκούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του ΣΕΠΕ για να ελέγξουν την σωρεία παραβιάσεων της εργατικής νομοθεσίας από την εργοδοσία.

Μια εργοδοσία που έχει επανειλημμένα δείξει λόγω της διαιώνισης των πολιτικών λιτότητας, την τεράστια ανεργία και την κατάφορη παραβίαση του εργατικού δικαίου από τις μνημονιακές κυβερνήσεις.

Δεν παραβλέπουμε την δυσμενή πολιτική συγκυρία. Παρόλα τα προβλήματα που φέρνει στις διαπραγματεύσεις η απουσία του ισχυρού προστατευτισμού που έφερνε ο νόμος 1876, παρόλη την κατάρρευση του πλαισίου των συλλογικών διαπραγματεύσεων, του περιεχομένου της μετενέργειας και την καταστροφική ΠΥΣ 6/2012, μια σειρά από συνδικαλιστικές οργανώσεις υπέγραψαν αξιοπρεπείς συμβάσεις. Θεωρούμε ότι υπήρχαν οι προϋποθέσεις (οι οποίες μειώθηκαν σημαντικά βέβαια μετά τα αποτελέσματα των εκλογών) και στον όμιλο ΟΤΕ για μια συλλογική σύμβαση που θα σπάει τις μνημονιακές προβλέψεις και θα ανακουφίζει τους εργαζόμενους.

Η κερδοφορία της εταιρίας, αλλά και η αγωνιστική διαθεσιμότητα των εργαζομένων όπως αυτή εκφράστηκε, συνέτεινε στο να δημιουργηθεί ένα κλίμα ελπίδας και θετικής προοπτικής. Δυστυχώς η λογική της ανάθεσης κυριάρχησε ξανά, με αποκορύφωμα τις εκλογές, και η «αμαρτωλή» ηγετική ομάδα της ΟΜΕ-ΟΤΕ ανανέωσε άλλη μια φορά το ραντεβού της, με την διαπλοκή, τα ρουσφέτια και την εξυπηρέτηση αλλότριων συμφερόντων.

Το συνδικάτο οφείλει να υπερασπίζεται ως υπέρτατη αξία την συλλογικότητα και την κοινή δράση αντί να καλλιεργεί την απογοήτευση και τον αναχωρητισμό. Οι εργαζόμενοι ας μην αφήσουν τον θυμό και την απογοήτευση να επικρατήσουν.

Η αποστρατεία και η κυριαρχία του ατομισμού θα είναι το καλύτερο δώρο στην εργοδοσία και τους συνενόχους της εντός του συνδικάτου. Εμείς θα παραμείνουμε ενεργοί, αποφασισμένοι, ανήσυχοι και ενοχλητικοί! Όμως οι επιτυχίες δεν έρχονται από μόνες τους. Πρέπει και εσείς να κάνετε το αντίστοιχο βήμα ειδάλλως οι ήττες μας είναι προδιαγεγραμμένες.

Διαβάστε περισσότερα...
 

blogger templates | Make Money Online