Rebranding ΟΤΕ / Cosmote - Ένα πετυχημένο εμπορικό σήμα στον βωμό της αυτοεπιβεβαίωσης του management της Cosmote

PDF

Rebranding ΟΤΕ / Cosmote

Ένα πετυχημένο εμπορικό σήμα στον βωμό της αυτοεπιβεβαίωσης του management της Cosmote

Η Διοίκηση του Ομίλου ΟΤΕ επέλεξε τις παραμονές της 28^ης Οκτωβρίου 2015 προκειμένου να καταργήσει το ιστορικό λογότυπο και την ονομασία της σταθερής τηλεφωνίας στην Ελλάδα. Η συγκεκριμένη κατάργηση ονομάστηκε “rebranding” με τις οδηγίες - κατευθύνσεις του Ομίλου DT, της εταιρίας δηλαδή που έχει ως κύριο μέτοχο το γερμανικό δημόσιο και στην

οποία ανήκει εδώ και επτά περίπου χρόνια ο ΟΤΕ.

Θα περίμενε κανείς η ελληνική «ηγεσία» του Ομίλου ΟΤΕ να έχει την ευαισθησία να ενημερώσει τη γερμανική «ηγεσία» για το τι σηματοδοτεί η εταιρική μετονομασία για το εθνικό μας υποσυνείδητο, ώστε να αποτρέψει την μετονομασία του Ομίλου, τουλάχιστον στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή που επιλέχθηκε. Ας αναλογιστούμε, όμως, τι έχει «επιτύχει» τα τελευταία πέντε (5) χρόνια η σημερινή «ηγεσία» του Ομίλου ΟΤΕ:

§  Μείωσε μισθούς, επιδόματα, παροχές και κατήργησε κλιμάκια και ωριμάνσεις. Συνεχίζει, δε, να κάνει παράνομες κρατήσεις στα επιδόματα των εργαζομένων αντί να τις επιβαρύνεται ως εργοδότης όπως ο νόμος ορίζει.

§  Με το προϋπάρχον αξιολόγιο στοχοποίησε μέσα σε μια χρονιά σχεδόν το ήμισυ των εργαζομένων, με τα ίδια κριτήρια αξιολόγησης.

§  Δημιούργησε τη Διεύθυνση Πλανόδιων Πωλητών Πόρτα-Πόρτα Δορυφορικής Τηλεόρασης, στην οποία μετακίνησε αλλάζοντας μονομερώς την εργασιακή σχέση (και δίχως να τους ερωτήσει, όπως όφειλε) εκατοντάδες εργαζομένους.

§  Στοχοποίησε υπάρχουσες εργασιακές ομάδες, όπως φύλακες και καθαρίστριες, προκειμένου να κάνει “outsourcing”, δηλαδή εργολαβίες εργαζομένων χαμηλού κόστους, δίχως δεσμό με την εταιρία.

§  Περιθωριοποίησε αρχικά τις γραμματείς στο πλαίσιο της συγχώνευσης ΟΤΕ-Cosmote και κατόπιν τους εργαζομένους στις Οικονομικές Υπηρεσίες και στις Υπηρεσίες Ανθρώπινου δυναμικού, στο πλαίσιο της συγχώνευσης με τον όμιλο DT.

§  Αγνόησε με την καθιέρωση του σπαστού ωραρίου, την ανάγκη των εργαζομένων για προσωπική και οικογενειακή ζωή και απαίτησε να στέκονται όρθιοι (ή στη στάση του πελαργού επί των σκαμπό), να εκπαιδεύονται ή να αρχειοθετούν ή να καταμετρούν ή να ενημερώνονται στον ανύπαρκτο ελεύθερο χρόνο τους και στις απλήρωτες υπερωρίες τους, σε καταστήματα που συχνά δεν έχουν ούτε τους στοιχειώδεις χώρους ανάπαυσης και διαλείμματος.

§  Δημιούργησε εθελούσιες εξόδους προκειμένου να «απαλλαγεί» από την αχρείαστη εργασιακή εμπειρία χιλιάδων έμπειρων στελεχών.

§  Προσέλαβε χιλιάδες νέους εργαζόμενους με τον ελάχιστο κατώτατο μισθό και τη δυνατότητα απόλυσής τους οποιαδήποτε στιγμή εκείνοι δυσανασχετήσουν ή μειώσουν την απόδοσή τους, φερόμενοι αχάριστα προς τις ειδυλλιακές συνθήκες εργασίας, τα ιδανικά εργασιακά δικαιώματα και τις υπέρογκες αμοιβές τους.

§  Αύξησε τις αμοιβές των στελεχών της ανώτατης και ανώτερης διοίκησης (και φυσικά τις ανισότητες). Να σημειώσω ότι σε πρόσφατη αναζήτησή μου στο google, διαπίστωσα ότι, εν ενεργεία Γενικός Διευθυντής του Ομίλου ΟΤΕ αμείφθηκε μόνο από stock options (δηλαδή επιπλέον από τις τακτικές αποδοχές του από τον ΟΤΕ και την Cosmote, τα bonus, τα επιδόματα, τις επιτροπές κλπ.) με 466.357 € για το έτος 2014, δηλαδή όσα χρήματα αναμένει να πάρει ένας νεοπροσληφθείς εργαζόμενος σε περίπου εβδομήντα (70) χρόνια εργασιακού βίου.

§  Έκανε πληθώρα απαξιωτικών δηλώσεων για το σύνολο των εργαζομένων του ΟΤΕ τους οποίους αντιμετώπισε τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη ως κόστος κι όχι ως επένδυση για τον Όμιλο. Με τον ίδιο τρόπο βέβαια, αντιμετώπισε το σύνολο σχεδόν των εργαζομένων του Ομίλου ΟΤΕ, πλην πολύ λίγων περιπτώσεων που βοηθούν «αξιοκρατικά» στις δημόσιες σχέσεις της ανώτατης διοίκησης.

Σε όλα τα παραπάνω τα συνδικαλιστικά όργανα του ΟΤΕ, έλαμψαν με τη διακριτική παρουσία/απουσία τους και μάλιστα σε οικονομικές χρήσεις όπου η καθαρή κερδοφορία του Ομίλου αυξήθηκε. Περιχαρακώθηκαν στην προστασία των στενών συνδικαλιστικών τους «δικαιωμάτων», στις δημόσιες σχέσεις με την ανώτατη διοίκηση και στην προπαγάνδα προς τους εργαζομένους πως, εάν δεν υπήρχε ο συνδικαλισμός, τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα. Για να είμαι δίκαιος, αυτό εμπεριέχει την αλήθεια ότι εάν δεν υπήρχε ο θεσμός του συνδικαλισμού, η «ηγεσία» του ΟΤΕ/Cosmote και της DT δεν θα σταματούσαν πουθενά. Εμπεριέχει, όμως και την ανακρίβεια, ότι τα συγκεκριμένα συνδικαλιστικά στελέχη αποτέλεσαν ανάχωμα στις πολιτικές της διοίκησης που προανέφερα. Να σημειωθεί ότι και η γενικότερη «στήριξη» των εργασιακών δικαιωμάτων από την ηγεσία της ΓΣΣΕ βρίσκεται στο ελάχιστο ιστορικό επίπεδο, με χαρακτηριστικότερες τις δηλώσεις του Πρόεδρου της ΓΣΣΕ ότι δεν μπορεί να διαφυλαχθεί ο κατώτερος μισθός, γιατί η αγορά δεν έχει τη δυνατότητα να τον προσφέρει και την απροκάλυπτη στήριξη στο «Ναι» του δημοψηφίσματος για το Μνημόνιο που προτάθηκε τον Ιούλιο του 2015 στον ελληνικό λαό.

Επίσης και οι εργαζόμενοι, κατά τη γνώμη μου, έχουν τις ευθύνες που τους αναλογούν. Οφείλουν να διαφυλάττουν το χώρο εργασίας τους, ως χώρο δημιουργίας κι όχι ως χώρο παράλογης πίεσης και φόβου. Η συμμετοχή στα συνδικάτα και στις απεργίες αποτελεί δικαίωμα και δυνατότητα έκφρασης τους κι όχι ενέργεια εναντίωσης προς τη διοίκηση. Οι εργαζόμενοι πρέπει να εκφράζονται, να προτείνουν και κάποιες φορές να αντιδρούν απέναντι σε πολιτικές, που είναι μακροχρόνια ασύμφορες για την Εταιρία. Οι εργαζόμενοι επιθυμούν σε μεγαλύτερο βαθμό από την εκάστοτε διοίκηση, την μακροχρόνια επιβίωση της Εταιρίας και τη διατήρηση της θέσης εργασίας τους, με την οποία εξασφαλίζουν τις καθημερινές προσωπικές και οικογενειακές τους ανάγκες. Συνεπώς, η συμμετοχή τους στα συνδικάτα, η στήριξη και ανάδειξη των πιο ικανών κάθε φορά νέων εκπροσώπων τους και η στήριξη των αναγκαίων απεργιών αποτελεί δικαίωμα και συνάμα υποχρέωσή τους, προκειμένου να διασφαλίσουν τα στοιχειώδη εργασιακά τους δικαιώματα, που πλήττονται ακόμα περισσότερο όσο μειώνεται η συμμετοχικότητά τους.

Είναι, λοιπόν, τόσο σημαντικό να εναντιωθούμε και να πούμε «Όχι» σε μία – για πολλούς – επιχειρηματική απόφαση; Τη στιγμή μάλιστα που η μετονομασία σε “Cosmote” αφήνει πίσω τα στερεότυπα του ελληνικού δημοσίου (που καμιά σχέση δεν έχουν με τα στερεότυπα του γερμανικού δημοσίου); Γιατί να είναι τόσο σημαντική η ονομασία «ΟΤΕ»; Προκειμένου να απαντηθούν τα προηγούμενα ερωτήματα, θα ήθελα να υποθέσω με κάθε προσχηματική θετική διάθεση προς την «ηγετική» ομάδα της Cosmote, που διοικεί τα τελευταία πέντε χρόνια τον Όμιλο ΟΤΕ, ότι ήταν πιο ικανή από την αντίστοιχη (ανώτερη και ανώτατη) «ηγετική» ομάδα του ΟΤΕ, αν και η στελέχωσή της προήλθε από τον ΟΤΕ και ακολούθησε τους ίδιους «κανόνες» εξέλιξης. Επίσης, να δεχτώ για χάρη «εξευμενισμού» τους, ότι οι εργαζόμενοι στην Cosmote ήταν ικανότεροι από τους εργαζόμενους στον ΟΤΕ, αν και οι τελευταίοι (τουλάχιστον οι εναπομείναντες) προήλθαν σε μεγάλο βαθμό από διαγωνισμούς ΑΣΕΠ. Ήταν, λοιπόν, αλήθεια πιο ικανοί - η «ηγετική» ομάδα και οι εργαζόμενοι της Cosmote - και από τους αντίστοιχους των πολυεθνικών Vodafone και Wind (αρχικά Panafon και Telestet) που είχαν μοιράσει και είχαν κυριαρχήσει εξ’ αρχής στην αγορά της κινητής τηλεφωνίας; Μήπως τελικά έπαιξε καταλυτικό ρόλο το πρόθεμα ΟΤΕ, η τεχνογνωσία των στελεχών που χρησιμοποίησε η Cosmote με τη δημιουργία της, οι υποδομές και η επιχειρησιακή πρόνοια αυξημένης χωρητικότητάς τους; Μήπως η ανοδική πορεία της Cosmote πραγματοποιήθηκε επειδή οι Έλληνες έχουν ταυτίσει τις τηλεπικοινωνίες με τον ΟΤΕ; Και μήπως, όταν είσαι εργαζόμενος ή «ηγετικό» στέλεχος στην Cosmote και στον ΟΤΕ έχεις a priori αυξημένη πιθανότητα «επιτυχίας»;

Είναι αλήθεια, ότι η μεγάλη πλειονότητα των επιχειρήσεων στην ελληνική επικράτεια αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα κερδοφορίας ή και επιβίωσης. Αυτό όμως δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για επιχειρήσεις που αυξάνουν την κερδοφορία τους και που απολαμβάνουν εξαιρετικών μονοπωλιακών και ολιγοπωλιακών προνομίων από το ελληνικό κράτος, να καταπατούν τα εργασιακά δικαιώματα, να μην τηρούν την ελληνική εργατική νομοθεσία, να εκφοβίζουν και να στοχοποιούν τους εργαζόμενους, να μην υπολήπτονται το συνδικαλιστικό κίνημα και να θυσιάζουν με χαρά την εργασιακή αξιοπρέπεια στο βωμό του πρόσκαιρου κέρδους και της μεγιστοποίησης της τρέχουσας μετοχικής αξίας.

Προφανώς, το «ΟΧΙ» στο λογότυπο που επισυνάπτω, αποτελεί προσωπική άποψη. Θεωρώ, όμως, ότι εκφράζει κι ένα μέρος των εργαζομένων και ειδικά όσων είχαν την υπομονή να διαβάσουν ένα τόσο μακροσκελές κείμενο. Όσο λοιπόν με αφορά, θεωρώ υποχρέωσή μου να αγωνιστώ μαζί με όσους πιστεύουν, ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι αξίζουν να εργάζονται με αξιοπρέπεια και να αντιμετωπίζονται ως «επένδυση» κι «ΟΧΙ» ως «κόστος», από κάθε επιχείρηση που δραστηριοποιείται στην ελληνική επικράτεια κι επιθυμεί να συνεχίζει να αναπτύσσεται σε αυτή.

Ευθύμης Κοντογεώργος

Δρ Οικονομολόγος - Μέλος της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων του ΟΕΕ

Μέλος του Δ.Σ. ΠΑΣΕ ΟΤΕ με την «Αγωνιστική Συνεργασία»

Διαβάστε περισσότερα...

Συνάντηση ΟΜΕ-ΟΤΕ και διοίκησης για την αναδιοργάνωση της Γ.Δ. Τεχνολογίας - Υπηρεσίες – Θέσεις ευθύνης – εργαζόμενοι: Θύτες και θύματα στο κυνήγι των στόχων

PDF

Συνάντηση ΟΜΕ-ΟΤΕ και διοίκησης για την αναδιοργάνωση της Γ.Δ. Τεχνολογίας

Υπηρεσίες – Θέσεις ευθύνης – εργαζόμενοι: Θύτες και θύματα στο κυνήγι των στόχων

Πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της νομοθετικά προβλεπόμενης ενημέρωσης συνάντηση της ΟΜΕ-ΟΜΕ με την διοίκηση ΟΤΕ. Σκοπός της συνάντησης  ήταν η παρουσίαση μικρής έκτασης οργανωτικών μεταβολών στην Γενική Διεύθυνση Τεχνολογίας & Λειτουργιών.

Από τις μεταβολές αυτές επηρεάζεται η λειτουργία  των παρακάτω Τεχνικών Τμημάτων: 

·         Το ΤΤΛΠ (Τμήμα Τεχνικών Λειτουργιών Πεδίου) Γρεβενών αποσπάται από το Τεχνικό Διαμέρισμα Ηπείρου & Κερκύρας και  προσαρτείται ως υπευθυνότητα έργου στο ΤΤΛΠ Κοζάνης

·         Τα ΤΤΛΠ Αιτωλίας & Ακαρνανίας συγχωνεύονται σε ΤΤΛΠ Αιτωλοακαρνανίας με έδρα το Αγρίνιο. Το πρώην ΤΤΛΠ Αιτωλίας μετατρέπεται σε υπευθυνότητα έργου.

·         Οι Παξοί θα διαχειρίζονται πλέον από το ΤΤΛΠ Θεσπρωτίας αντί του ΤΤΛΠ Κερκύρας.

·         Στο ΤΤΛΠ Αγ. Παρασκευής Αττικής θα ανήκουν πλέον  τα Αστικά Κέντρα της περιοχής της Ραφήνας αντί του ΤΤΛΠ Μαρκοπούλου.

Έχουμε γράψει κατ επανάληψη ότι το δικό μας κριτήριο όσον αφορά τις κατά καιρούς αναδιοργανώσεις είναι αφενός  η υπεράσπιση των θέσεων εργασίας και αφετέρου  η βέλτιστη εξυπηρέτηση των πελατών.

Δυστυχώς η διοίκηση έχει άλλες προτεραιότητες. Το γεγονός ότι στον σχετικό πίνακα κατάταξης, το ΤΤΛΠ Γρεβενών είχε άριστους ποιοτικούς δείκτες, φαίνεται πως δεν το βοήθησε. Η προσπάθεια που κατέβαλαν οι συνάδελφοι δεν τους ωφέλησε. Επίσης η κατάργηση του ΤΤΛΠ Αιτωλίας  δεν μπορεί να περνάει απαρατήρητη. Ο νομός Αιτωλοακαρνανίας είναι τεράστιος και το έργο που έχουν να διεκπεραιώσουν οι συνάδελφοι είναι τιτάνιο. Δεν μπορεί να αποτελεί επιχειρηματολογία για την κατάργηση ενός τμήματος, μόνο η δυσμενής θέση του στον πίνακα επίτευξης στόχων. Ακόμα δεν μπορεί να μένει ασχολίαστο το γεγονός ότι καταργείται ένα τμήμα με 32 άτομα προσωπικό την ίδια στιγμή που στο Διοικητικό Μέγαρο και την Παιανία υπάρχουν Διευθύνσεις και Υποδιευθύνσεις με μικρότερο αριθμό εργαζομένων, και μονοπρόσωπα τμήματα.

Ένα ακόμα σχόλιο. Η διοίκηση αναδιοργανώνοντας συνεχώς τις υπηρεσίες, αυτό που πετυχαίνει είναι να δημιουργεί στο στελεχικό της δυναμικό μια αβεβαιότητα και ένα ανταγωνισμό  χωρίς όρια. Ασκείται τρομερή πίεση σε όσους συναδέλφους προΐστανται υπηρεσιών, με σκοπό να παραμένουν σε εγρήγορση ενόψει επαναλαμβανόμενων αξιολογήσεων και σε διαρκή κινητικότητα με το ανελέητο και ανθρωποφάγο κυνήγι άπιαστων στόχων. Το ζητούμενο είναι να μεταφέρουν την πίεση που δέχονται στους υφισταμένους τους και αυτό συνεπάγεται εντατικοποίηση, υπονόμευση της συναδελφικότητας, καταστρατήγηση του συμβατικού ωραρίου, εργατικά ατυχήματα και επιδείνωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών στους πολίτες.   

Όποιος λοιπόν υστερεί, καρατομείται. Το ερώτημα είναι: και από ποιόν αντικαθίσταται; Και εδώ η διοίκηση – που κατά τα λοιπά αναζητεί νέα ταλέντα με το you.grow - δεν έχει πολλά επιχειρήματα. Επιλέγει με διευθυντικό δικαίωμα τους προϊσταμένους, χωρίς διαδικασία αξιοκρατικής επιλογής, με υποκειμενικά κριτήρια, με ηλικιακό ρατσισμό, με παραχωρήσεις σε κομματικές και συνδικαλιστικές πιέσεις. Ο παραγκωνισμός έμπειρων και καταρτισμένων συναδέλφων είναι πλέον ο κανόνας και η διοίκηση δεν φαίνεται να προβληματίζεται από την γιγάντωση του περιβόητου «ψυγείου».

Τέλος η διοίκηση ενημέρωσε την ΟΜΕ-ΟΤΕ για την πρόθεσή της να λειτουργούν τα ΤΤΛΠ κάθε Σάββατο με βάση μηνιαίο πρόγραμμα. Στην πραγματικότητα αυτό συμβαίνει εδώ και πολύ καιρό σε εθελοντική βάση. Καλούνται δηλαδή να δηλώσουν οι συνάδελφοι την προτίμησή τους για εργασία το Σάββατο με αναπλήρωση της ημέρας ανάπαυσης και δεν υπάρχουν σοβαρά προβλήματα από τον τρόπο που λειτουργεί. Παρά την διαφωνία της ΟΜΕ-ΟΤΕ και με την επίκληση περιορισμένων δυσλειτουργιών, η διοίκηση επιχειρεί να μετατρέψει μια προαιρετική διαδικασία σε υποχρεωτική.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι. Είναι σαφές ότι η διοίκηση θα προσπαθεί συνεχώς να μεγιστοποιεί τα κέρδη της επιχείρησης σε βάρος των δικών μας συμφερόντων. Έχουμε γράψει κατ επανάληψη ότι σε αυτό ευνοείται και από την γενικότερη πολιτική και οικονομική συγκυρία. Είτε λοιπόν πρόκειται για τις αλλαγές στο οργανωτικό της μοντέλο, είτε για την απονομή θέσεων ευθύνης, η λογική που διαπνέει την πολιτική της είναι, να υποτιμά διαρκώς την τιμή της εργατικής μας δύναμης, να ελαστικοποιεί την εργασιακή μας σχέση, να αμφισβητεί έμπρακτα το ωράριο, να κερδίζει βήμα-βήμα πόντους στην αιώνια ταξική αντίθεση κεφαλαίου – εργασίας. Θεμιτό από μέρους της. Εκείνο που δεν είναι θεμιτό, είναι η δική μας αμήχανη σιωπή, η δική μας αδράνεια, η δικός μας εφησυχασμός.

Είναι καιρός να σηκωθούμε από τον καναπέ.

Μια πρώτης τάξεως ευκαιρία είναι η απεργία της 12^ης Νοεμβρίου

          

Διαβάστε περισσότερα...

Παρέμβαση του ΜΕΤΑ στην ολομέλεια της διοίκησης της ΓΣΕΕ (19-10-2015)

 

Μετά την υπογραφή από την κυβέρνηση της δανειακής συμφωνίας και του 3ου μνημονίου με τους πιστωτές της χώρας τον Ιούλιο αλλά και τις εκλογές που ακολούθησαν και ανέδειξαν εκ νέου τη νέα διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η χώρα μας εξακολουθεί να βρίσκεται και να έχει παγιδευτεί σε ένα νέο -ακόμα πιο σκληρό και αδιέξοδο- φαύλο κύκλο λιτότητας, ύφεσης και ανεργίας.

Τα μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση στο πλαίσιο του 3ου μνημονίου δεν είναι απλά σκληρά και άδικα για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Ούτε είναι απλώς αδιέξοδα, με την έννοια ότι το πρόγραμμα αντικειμενικά δε βγαίνει, αναπαράγοντας συνέχεια το φαύλο κύκλο, όπου η αποτυχία εφαρμογής του προγράμματος οδηγεί συνεχώς σε νέα πιο σκληρά μέτρα κάθε φορά. Ούτε έχουμε φυσικά την αυταπάτη ότι μπορεί να οδηγήσουν σε οικονομική ανασυγκρότηση της οικονομίας σε όφελος της χώρας και των εργαζομένων.

• Για τη συνέχεια της εισήγησης - παρέμβασης του ΜΕΤΑ εργαζομένων στον Ιδιωτικό Τομέα, εδώ.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο αγώνας συνεχίζεται - Η Σελίδα της Αγωνιστικής Συνεργασίας ΕΕΤΕ-ΟΤΕ - Προδημοσίευση από την "Οθόνη"

PDF

Ο αγώνας συνεχίζεται

Κορυφώθηκε μέσα στο καλοκαίρι μια μεγάλη μάχη του λαού μας για αξιοπρεπή συμφωνία με τους δανειστές, διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους και την υπέρβαση της λιτότητας. Αυτή η μάχη η οποία έγινε υπόθεση και ευρύτερων δυνάμεων σ’ όλη την Ευρώπη, παρά το μεγαλειώδες ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου σε περιβάλλον στυγνού εκβιασμού, οδήγησε σε ένα συμβιβασμό και μια ιδιαίτερα δύσκολη συμφωνία με περιορισμένες δυνατότητες εφαρμογής πολιτικών κοινωνικής προστασίας και οικονομικής ανάπτυξης την επόμενη περίοδο. 

Οι εργαζόμενοι στην πλειοψηφία τους συμμετείχαν σ’ αυτή την υπόθεση με τους αγώνες τους και την ψήφο τους στο δημοψήφισμα, είχαν όμως απέναντι τους το πολιτικό κατεστημένο, τα κυρίαρχα ΜΜΕ, τους εργοδότες, αλλά και την ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος στη ΓΣΕΕ και πολλές ομοσπονδίες.

Στις δύσκολες συνθήκες που διαμορφώθηκαν, οι εργαζόμενοι και οι ζωντανές δυνάμεις του συνδικαλιστικού μας κινήματος συνεχίζουν με πείσμα τον αγώνα κατά της λιτότητας. Η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η φορολογική δικαιοσύνη, η προστασία από τις απολύσεις, οι συνδικαλιστικές ελευθερίες, η αποτροπή ιδιωτικοποιήσεων, η ενίσχυση της δημόσια παιδείας και της υγείας, εξακολουθούν να είναι τα ζωτικά αιτήματα και οι στόχοι του κάθε εργαζόμενου και των συνδικάτων τους.  

Ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι μονόδρομος. Στόχος μας παραμένει ο απεγκλωβισμός από τις αιτίες που μας οδήγησαν στα μνημόνια, από το οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο του νεοφιλελευθερισμού σε Ελλάδα και Ευρώπη. Με βάση αυτόν τον στόχο θα σχεδιάζουμε και τις καθημερινές μας μάχες γνωρίζοντας ότι η αλλαγή των συσχετισμών για την άσκηση μιας άλλης πολιτικής θα φέρει τη Νίκη.

Το εργατικό ατύχημα της Χαλκιδικής

Μετά το εργατικό ατύχημα της Χαλκιδικής, το καλοκαίρι, η ανακοίνωση της ΕΕΤΕ-ΟΤΕ πήρε δημοσιότητα και φιλοξενήθηκε σε αρκετές εφημερίδες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, αλλά και στα ρεπορτάζ τηλεοπτικών σταθμών της Βόρειας Ελλάδας και της ΕΤ3.

Τα δημοσιεύματα αυτά ανάγκασαν –για πρώτη φορά- τη διοίκηση του Ομίλου να απαντήσει στις καταγγελίες μας με δελτίο τύπου. Έφεραν όμως σε πλήρη αμηχανία και κάποιους «παραδοσιακούς» συνδικαλιστές της Βόρειας Ελλάδας, γιατί έγινε φανερή η γύμνια τους και ο ρόλος των παρατάξεων τους.

Έπεσαν οι μάσκες

Η ΔΑΚΕ και η ΠΑΣΚΕ στη ΓΣΣΕ και ορισμένες ομοσπονδίες, ταυτίστηκαν πλήρως με το πολιτικό κατεστημένο, τα ΜΜΕ και τους δανειστές, παραμονές του Δημοψηφίσματος της 5^ης Ιουλίου.

Μήπως αυτό πρέπει να αποτελέσει την αιτία ολοκληρωτικού πολέμου των εργαζομένων με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία σε όλα τα επίπεδα;   

Εντατικοποίηση της εργασίας και η διαχείριση της από το Συνδικαλιστικό Κίνημα

Η εντατικοποίηση της εργασίας είναι μια διαχρονική επιλογή του management της εταιρίας και ο βασικός πυλώνας “αύξησης της παραγωγικότητας”, μια διαρκή διαδικασία οριζόντιας πίεσης –επί δικαίων και αδίκων- στις υπηρεσίες και το ανθρώπινο δυναμικό.

Η επιλογή μας να σταθούμε απέναντι σ' αυτή την πρακτική της εταιρίας, δεν συνιστά αντίθεση στην αύξηση της παραγωγικότητας αλλά κατηγορηματική άρνηση στην επιβολή κανόνων και συνθηκών εργασίας πέρα κι έξω από την εργατική νομοθεσία. Είναι η εύλογη αντίδραση του συνδικαλιστικού κινήματος στην αυθαίρετη και ισοπεδωτική επιβολή ρυθμού εργασίας η οποία οδηγεί σ' αυτές τις παραβιάσεις.

Η εντατικοποίηση ξεκινά με τον αυθαίρετο καθορισμό υπερβολικά φιλόδοξων στόχων στις υπηρεσιακές μονάδες, που η επίτευξή τους προϋποθέτει εντατικούς ρυθμούς λειτουργίας με δεδομένη τη συνεχή συρρίκνωση του ανθρώπινου δυναμικού.

Οι αυθαίρετοι στόχοι χωρίς την ουσιαστική διαβούλευση με τους εργατικούς εκπροσώπους, όπως για παράδειγμα το 24/48, και η απουσία σοβαρού σχεδίου επίτευξης τους, δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στις υπηρεσίες. Οι στόχοι τους επηρεάζουν τους δείκτες μιας υπηρεσίας, με συνέπεια οι προϊστάμενοι να πιέζουν με τη σειρά τους αφόρητα τους υφιστάμενους και έτσι η πρόβλεψη για την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων περνά σε δεύτερη μοίρα ή παραμερίζεται.
Οι «κόκκινοι» δείκτες ευνοούν την παράτυπη επέκταση του χρόνου εργασίας με την καταστρατήγηση του 8ωρου ή 7ωρου (... ας τελειώσουμε κι αυτή τη δουλειά σήμερα γιατί επείγει). «Σπρώχνουν» όμως και στη στρεβλή χρήση του Stand By σε προγραμματισμένες εργασίες ή στα «μαύρα» επιδόματα (θα σου βάλω δυο ώρες όταν μπορέσω ..κι ένα ρεπό).

Κι ακολουθούν μετά τα εργατικά ατυχήματα τα οποία πυκνώνουν τελευταία, η στοχοποίηση του συναδέλφου ο οποίος επιμένει να εργάζεται με ασφάλεια και κρατά αξιοπρεπή στάση, η υπερεκμετάλλευση των νέων συναδέλφων γιατί στοιχίζουν φθηνότερα και είναι πιο «εύκολοι» στην υπενθύμιση της αξιολόγησης που έρχεται…

Η διοίκηση του Ομίλου έχει αρκετά εργαλεία και όπλα στην άσκηση της πολιτικής της ευνοούμενη από την οικονομική συγκυρία και τις μνημονικές ρυθμίσεις των τελευταίων χρόνων:

·                     Αξιοποιεί τη μερική απασχόληση και επιδιώκει με κάθε τρόπο τη διαίρεση των εργαζομένων, γι’ αυτό άλλωστε ζήτησε και πήρε με την υπογραφή της ηγεσίας της ΟΜΕ-ΟΤΕ, διακρίσεις και εξαιρέσεις για τους νέους εργαζόμενους.

·                     Γνωρίζει καλά τις ανάγκες μας και αντιλαμβάνεται πως οι χαμηλές αποδοχές σπρώχνουν, κυρίως  το νέο εργαζόμενο, στο κυνήγι της υπερεργασίας.

·                     Πραγματοποιεί τη γνωστή ετήσια αξιολόγηση με προδιαγεγραμμένο το μέσο όρο βαθμολογίας και εφαρμόζει μέτρηση της εργασίας με τις μηνιαίες φόρμες ποσοτικής και ποιοτικής επίδοσης.

·                     Παίζει κάθε χρόνο με το πριμ και προσπαθεί να επιβάλει μέσω αυτού ένα μόνιμο ανταγωνισμό στους χώρους εργασίας ή με μέτρα όπως η ανάδειξη "υπαλλήλου του μήνα" στα call centers σπρώχνει τον εργαζόμενο στο κυνήγι της διάκρισης.

Η διοίκηση γνωρίζει, ίσως καλύτερα από τους ίδιους τους εργαζόμενους, και αξιοποιεί τις παθογένειες και τα κουσούρια του συνδικαλιστικού μας κινήματος, αλλά και τη μικρή συμμετοχή των νέων συναδέλφων στους συλλόγους.
Το ερώτημα είναι τι κάνει η αποδώ πλευρά, οι εργαζόμενοι και το συνδικαλιστικό τους κίνημα;

Στην ΕΕΤΕ-ΟΤΕ είπαμε να εστιάσουμε τις δράσεις μας στην αντιμετώπιση της εντατικοποίησης και την ασφαλή εργασία, και αρχής γινομένης από την ετήσια Γενική Συνέλευση Αντιπροσώπων, να διερευνήσουμε τους τρόπους αντίδρασης μας.

Προσπαθούμε να περιγράψουμε με επάρκεια και ακρίβεια το τι σημαίνει σήμερα ασφάλεια και υγιεινή σε ένα εξελιγμένο δίκτυο. Να δούμε πως θα πετύχουμε τη διαρκή και επαρκή ενημέρωση των εργαζομένων για την εργατική νομοθεσία.

Να απαντήσουμε σε μια σειρά ανάγκες:

·                     Πώς ο κάθε συνάδελφος θα νοιώθει σταθερά δίπλα του το Σύλλογο.

·                     Πως θα επιβάλλουμε σε βάθος χρόνου την ουσιαστική  διαβούλευση για τη στοχοθεσία

·                     Πώς θα κλιμακώνουμε τις αντιδράσεις μας φτάνοντας αν χρειάζεται ακόμη και σε καταγγελίες στην Επιθεώρηση Εργασίας

·                     Πώς θα πετύχουμε τη δημιουργία τοπικών επιτροπών του Συλλόγου μας στους μεγάλους τόπους εργασίας.

·                     Πως θα συντονιστούμε με τους άλλους συλλόγους και τις επιτροπές Υγιεινής και Ασφάλειας.

·                     Πως θα ενημερώνουμε κατά περίπτωση τις τοπικές κοινωνίες και τους φορείς τους για συγκεκριμένες αυθαιρεσίες της εργοδοσίας.

Στην προσπάθεια μας αυτή πιστεύουμε πως έχουν θέση και ρόλο όλοι οι εργαζόμενοι του Ομίλου.

Διαβάστε περισσότερα...